Van Kaap tot Kruger

Deel 2  Bijna Safari

Op onze laatste avond in Stellenbosch gaan we nog even uit eten.  Het restaurant blijkt te liggen in een zgn ‘gated community’. Een hermetisch afgesloten wijk. Maar na een paspoortcontrole, een kentekenscan, het doorzoeken van de kofferbak en een telefoontje naar de eetgelegenheid mogen wij doorrijden. Wie denkt dat we achter de slagbomen alleen nog maar ‘witte’ Zuid-Afrikanen tegenkomen heeft het gelukkig bij het verkeerde eind. Al het bedienend personeel in het restaurant is zwart. Zo zie je maar, dat je niet te gauw moet oordelen.

Wij besluiten de volgende dag de beroemde R62 te rijden naar onze bestemming in de Swartberg mountains. Ik stel voor om in elk geval een stop te maken bij Ronnie’s Sex Shop. Het blijft even stil in de auto. ‘Heb je het wel naar je zin ?’, vraagt mijn echtgenote. Ik leg uit dat de toevoeging ‘sex’ destijds een grap was van Ronnie’s vrienden. Ronnie’s shop, waar hij boerderij producten verkocht, liep absoluut niet. Na de naamsverandering werd het een hype. Daar moet je stoppen. Dat moet je zien.

Als iets zo aangeprezen wordt, loopt het vaak uit op een desillusie. Achter de bar zit een verlopen hippie te roken. Als wij om een sandwich vragen wappert hij met zijn sigaret richting een onduidelijk loket buiten. ‘Order there’. Boven zijn hoofd hangen talloze BH’s in allerlei kleren, gedoneerd door vrouwelijke bezoekers. Ronnie wordt er niet warm of koud meer van. De sandwich is nog het minst kleffe onderdeel van het geheel. Wij rijden snel verder. Er wordt niet gedoneerd.

We komen aan bij ons onderkomen in een ‘private game reserve’. Hier gaan we beesten bekijken. Er gaat toch niets boven het zien van je eerste zebra in Afrika en daar hoeven we niet lang op te wachten.

De volgende ochtend doen we een heuse ‘game drive’. Ik was wel een beetje bang geweest voor het Beekse Bergen gehalte van een commercieel opgezet ‘game park’, maar het is toch genieten. Het landschap is prachtig en de dieren zijn net schuw genoeg om je een safari gevoel te geven. Ze hebben hier geen natuurlijke vijanden, behalve de kok van de lodge. 

Omdat er geen roofdieren zijn, kunnen wij vrijelijk door het enorme gebied wandelen. Het is een hele sensatie om zomaar oog in oog te staan met vier giraffen. Ze kijken ons aandachtig aan en zolang wij op gepaste afstand blijven staan, laten ze zich rustig bewonderen. 

Gourmet maaltijden, elke dag, daar valt niets op af te dingen. Nou ja, behalve dat de struisvogel carpaccio niet goed valt.

De maaltijden worden meestal onderbroken door onze gastheer met een oproep even naar buiten te komen. Daar lopen dan opeens tientallen impala’s, blesbokken, lechwe’s en waterbokken over het grasveld vlak voor de lodge. Een andere keer schrijden enkele giraffen statig voorbij. Of heeft een stekelvarken het aan de stok met de huiskat. Paradijselijk. Dan wenkt hij ons natuurlijk weer naar binnen, want de gegrilde koedoe wordt opgediend.