Hoogtijdagen

Final Days... Vanuit Sinharaja gaan we op weg naar Mirissa, om walvissen te zien. De rit voert ons langs het voormalige VOC stadje Galle, waar we een paar uurtjes rondkijken. De weg langs de kust is behoorlijk druk, maar af en toe worden we verrast door een onverwachte strandtoerist, zoals een imposante zeearend, die wordt lastiggevallen door een huiskraai. Die durft. White-bellied Sea Eagle Er is weer genoeg stof tot praten met onze gids en wij spreken er onze waardering voor uit dat we zo weinig rokers zien. Een gezond volkje, die Sri Lankanen. Dat blijkt toch anders te liggen.' Smoking is prohibited in public areas. So also in the streets'. Nou ja, er mag zo veel niet, werpen wij tegen.' Well the first time you are caught, the fine is 5000 rupees'. Zo'n 30 euro. Best veel voor de gemiddelde eilandbewoner. 'And the second time you are going to jail for six months'. Dat is andere koek, natuurlijk. Hoewel zes maanden ook weer niet heel lang is. Ik roo...

Zweden en Draken Eén van de meest bijzondere gebieden voor vogelaars is het Sri Lanka Rainforest reservaat. Wij hebben dus een bezoek van twee dagen ingepland, in de Blue Magpie Lodge. De blue magpie , blauwe ekster, staat heel hoog op mijn verlanglijstje. Endemisch en schitterend van kleur. Hoopvol beginnen wij aan de rit door het groene heuvelland, richting regenwoud. Als we op ongeveer een half uur van onze bestemming zijn, worden we tegengehouden door wat lokale bewoners. We kunnen niet verder. Verderop is vannacht een man aangevallen en gedood door een olifant. Al het derde slachtoffer in een maand tijd. Ze willen dat er nu maatregelen worden genomen door de autoriteiten en dus laten ze het lijk liggen. Net zolang tot er iets aan gedaan wordt. Een simpele en effectieve manier om de overheid tot actie te dwingen. Dat zouden we in Nederland ook vaker moeten doen op gevaarlijke kruispunten. Moet je zien hoe snel er dan een rotonde aangelegd wordt. En tot die tijd is het ook een natu...

Een stevig ontbijt Wij vervolgen onze reis naar een hotel in Tissamaharama. Ik kan dit inmiddels redelijk vlot uitspreken. Het is een aangename plek, waar wij een huisje betrekken dat uitkijkt op een groot open veld. Bijeneters jagen er vanuit een kaal boompje en regelmatig vliegen er ibissen, duiven, zwaluwen en kleiner spul langs. Wij zullen hier 4 nachten blijven, om ons gelegenheid te geven het Yala en het Bundala Nationale Park te bezoeken en op de tussenliggende vrije dag te genieten van het zwembad en de tuin van het hotel. Waar trouwens ook prima vogelfoto's te maken zijn.... Indian Pond Heron (tuin van het hote) Red-wattled Lapwing (tuin van het hotel) Eerst staat Yala op het programma. Als wij om 6 uur bij de ingang arriveren staat er al een rijke collectie jeeps klaar om het park in te rijden. Yala is dan ook het bekendste reservaat in Sri Lanka, vooral te danken aan de luipaarddichtheid. Iedere lokale bewoner, die het zich kan veroorloven, koopt een jeep en b...

Back to school Onze route voert door Kandy, ook al weer een voormalige hoofdstad van Sri Lanka. De bekendste attractie hier is de ' Temple of the tooth', waar een hoektand van Boeddha bewaard wordt. Een redelijk forse hoektand, naar ons wordt verteld, maar gezien de grootte van het gemiddelde Boeddha beeld, verbaast ons dat niet. Volgens de overlevering heeft degene, die de tand in zijn bezit heeft het recht om over Sri Lanka te regeren. Dat voorkomt een hoop gedoe met verkiezingen. Wij zijn een beetje tempelmoe, dus wij laten deze bezienswaardigheid aan ons voorbijgaan en brengen een bezoekje aan een klein stukje regenwoud ergens aan de rand van de stad. Uda Wattakele. Ik verzin het niet. Zoals dat hoort in regenwoud is het donker en grijs. Wij maken een zo goed als vogelloze wandeling. ' No matter', zeg ik tegen onze begeleider. 'That is birding for you, sometimes you win, sometimes you lose'. Ik laat wel doorschemeren dat het laatste niet te vaak moet gebeu...

Tempels, tempels De volgende ochtend trekken wij verder het binnenland in. Met de inmiddels vertrouwde routine worden tuk-tuks en brommers zonder omhaal klemgereden, aan de kant geschoven en achter ons gelaten. Dit heeft niets met haast te maken. Het vervoer kent zijn eigen kastenstelsel. Aan tempels is geen gebrek op de route, maar onze gids wil ons één speciale plek laten zien: de Isurumuniya Rock Temple. Niet vanwege de specifieke religieuze betekenis, maar omdat één van de grotten een grote kolonie vleermuizen herbergt. En dat klopt. Duizenden kleine vampiertjes, zich verschuilend achter de onschuldige naam 'fruit bats' hangen aan de wanden van de grot. Lesser Fruit Bats Natuurlijk bekijken wij ook de rest van de tempel. We hebben al betaald, tenslotte. Het is overal vereist dat je op blote voeten de ruimtes van de tempel binnentreedt en voorzichtig stappen wij dan ook de zondoorbakken stenen treden van de tempeltrap op. Wij voelen ons zeker zool mates op dit moment, maar d...

Wilpattu National Park De volgende ochtend staan we om 05:30 uur gereed om onze safaridag in Wilpattu National Park te beginnen. Het is het grootste wildpark in Sri Lanka, zo'n 132.000 hectare groot. Zo'n getal zegt mij nooit zoveel, eerlijk gezegd en daar ben ik waarschijnlijk niet de enige in. Daarom wordt het ter verduidelijking vaak vertaald in voetbalvelden. Een voetbalveld is iets meer dan een halve hectare, afhankelijk van de ruimte, die de sponsor de spelers wil bieden, dus laten we voor het gemak 1 hectare afronden op 1 1/2 voetbalveld. Dat wordt dus 132.000 maar anderhalf, is 198.000 voetbalvelden. Het lijkt me een onwaarschijnlijk aantal, maar het scoren vandaag wordt ongetwijfeld een makkie. En dat terwijl er nauwelijks voetbal wordt gespeeld in Sri Lanka. Cricket wel, natuurlijk, maar het gaat wat ver om het ook nog in cricketvelden uit te rekenen. Spotted Deer (Axis hert)   Asian Elephant Wilpattu betekent ' Land van meren' en al gauw komen we aan bij het...

Wilpattu Teal Cottage We gaan op weg naar het noorden. Nog maar een paar jaar geleden het meest onveilige gebied van Sri Lanka en, mede daardoor, nog betrekkelijk rustig als bestemming. Van de 22 miljoen inwoners, die het land rijk is, ontmoeten wij een redelijk percentage tijdens onze rit. Het straatleven is chaotisch, maar kleurig, met kraampjes, winkeltjes, half afgebouwde huizen, perfect onderhouden tempels een een eindeloze stroom aan tuk- tuks. Onze gids ziet dat met lede ogen aan. De jonge Sri Lankanen (Sri Lankezen, zou Wilders ze noemen, denk ik) kiezen de makkelijke weg, volgens hem. In plaats van zich te bekwamen in een nuttig vak, schaffen zij een tuk-tuk aan om daar, vrolijk rondscheurend, hun rijst mee te verdienen. De concurrentie is moordend, maar het is geen zwaar werk en enige opleiding is niet vereist. De enige essentiele rekenvaardigheid is dat je je tarief met drie moet kunnen vermenigvuldigen als er een buitenlander als klant voor je staat. Wij arriveren bij o...

White-breasted Waterhen Negombo Op onze tweede dag staat er een boottochtje op het programma. Naar ons verteld wordt varen we over een kanaal dat ooit door de Hollanders is gegraven. Als ik de VOC mentaliteit een beetje ken, zullen ze het zware werk wel niet zelf gedaan hebben. Sri Lanka heeft nogal wat koloniale bezetters gehad: Portugezen, Hollanders en Engelsen. Onze reisleider vertelt er over met een volledig Boeddhistische gelijkmoedigheid. Allemaal hebben ze hun eigen sporen nagelaten, Portugezen het Katholicisme, de Hollanders wat forten en kanalen. De Engelse invloed is nog het meest merkbaar, in allerlei aspecten van de samenleving. De (hagelwitte) schooluniformen, het Engelse ontbijt en de merkwaardige voorliefde voor cricket. En rugby, trouwens, hoewel de tengere bouw van de Sri Lankanen doet vermoeden, dat ze na de eerste de beste tackle naar hun reïncarnatie kunnen uitkijken. Maar misschien zijn ze tactisch sterk. Stork-billed Kingfisher Het kanaal is mooi, m...