Van Kaap tot Kruger

Deel 5: Op weg naar Kaapstad 

Langzaam trekken wij vanuit Keurboomstrand weer richting Kaapstad. De eerste tussenstop ligt aan de monding van de Breede Rivier, op een afgelegen plek. Omdat het dichtstbijzijnde restaurant ongeveer een halve dag rijden vergt is volpension de enige optie. De kok, die tegelijkertijd de functie van huismeester, barman, receptionist en tuinman vervult, doet zijn best. De eigenaresse van de lodge is zo’n dertig jaar geleden vanuit Engeland hier terechtgekomen en heeft hem de geheimen van de Engelse keuken bijgebracht. Zoals die destijds gangbaar waren. Een ruime hoeveelheid worstjes bij het ontbijt en Yorkshire pudding bij het avondeten. De hoeveelheid zout in de aardappels en groente maskeert elke andere smaak. Zo hoort dat. Er zijn slechts twee andere gasten: een Engels globetrotter met zijn 15- jarige zoon. Ze  komen hier om te vissen. Helaas hebben ze allebei een voedselvergiftiging opgelopen en laten het diner voor wat het is. Ook mijn maag vertoont nog steeds kuren na de struisvogel carpaccio, dus mijn echtgenote worstelt zich als enige dapper door de gerechten heen. ‘Very nice’, zegt ze. Dat kan ze behoorlijk overtuigend. James zet dan ook meteen nog een driltoetje voor haar neer.

De vogels van het gebied zijn niet talrijk maar wel bijzonder, zoals de ‘Blue Crane’, de nationale vogel van Zuid-Afrika, en de Cape Vulture, een in zijn voortbestaan bedreigde gier.

In Hermanus lopen wij de befaamde ‘cliff walk’ langs de prachtige kust. In het najaar is dit dé plek om walvissen te zien. De bekendste daarvan is de ‘Southern Right Whale’. Die naam kreeg hij ooit van walvisvaarders om aan te geven dat dit de juiste soort walvis was voor een maximale hoeveelheid ‘blubber’. Voorzover ik kan nagaan bestaat er geen ‘Southern Wrong Whale’.

Hoewel dit dus niet het goede seizoen is, zien wij in de verte toch twee keer een walvis spuiten. Dit heeft bij walvissen niets met verslaving te maken. Zij doen dit als zij boven komen om adem te halen.

De dag daarna vliegen wij van Kaapstad terug naar Johannesburg. We overnachten in een hotel op het vliegveld om de volgende ochtend onze zoon en schoondochter op te wachten. Met z’n vieren gaan wij het Kruger park verkennen. Het is wel spannend of dat door kan gaan. Enorme overstromingen hebben kampen, wegen en bruggen vernield en veel ‘restcamps’ zijn zelfs volledig gesloten. 

Onze kamer is op zich prima. Het is wel jammer dat een snerpend geluid met grote regelmaat de rust verstoort. Het klinkt alsof er in de naastgelegen kamer zowel een tandartspraktijk als een metaalzagerij zijn gevestigd. Het geluid blijkt uit de hotel keuken te komen. Net tegenover ons. We besluiten om geen verder onderzoek te doen naar de herkomst. Mogelijk wordt de koedoe toch niet voorgesneden aangeleverd. ‘No problem, sir’. We’ll give you another room on the third floor’.  Na twee liften en vier gangen vinden wij onze nieuwe kamer. Verder verwijderd van de keuken is niet mogelijk. Dat wordt goed slapen.

De volgende ochtend kiezen wij voor een ‘ continental breakfast’. Wij kunnen daartoe gebruik maken van hetzelfde buffet als het ‘full English breakfast’, alleen moet we van de bacon en de eieren afblijven. Hoewel de controle daarop minimaal is, houden wij ons er netjes aan. Nou ja, één eitje dan.