Gieren en Stormvogels

Deel 4 Extremadura

Gieren en stormvogels heb ik beloofd via de titel van de blog. De stormvogels zijn al geleverd in Galicië en inmiddels zijn we aangekomen in het land van de gieren. De Extremadura, een gebied in Spanje dat bestaat uit steppes, bergen en glooiende vlaktes met kurkeiken. Ongeveer dezelfde oppervlakte als Nederland, maar met slechts 1 miljoen inwoners.  Enkele duizenden daarvan identificeren zich bij voorkeur als gier. Dat mag hier gewoon.

De meest indrukwekkende van hen is de Monniksgier. Zo wordt hij genoemd vanwege zijn bijna zwarte verenpak, z’n witte kraag en z’n kale kop, die aan de tonsuur van een monnik doet denken. Bovendien leidt hij ook een wat zweverig bestaan. Maar valt dan weer niet onder het gezag van de paus, voorzover mij bekend. 

Als wij in de ochtend de steppe bezoeken, vliegt er een prachtig exemplaar vlak over ons heen. 

Monniksgier

De Monniksgier is niet de enige religieus getinte vogelsoort hier. Wij komen ook heel wat Paapjes tegen. Merkwaardig dat daarbij nog steeds het verkleinwoord gebruikt wordt. In moderne vogelboeken heet het Roodborstje allang ‘Rooodborst’, het Winterkoninkje ‘Winterkoning’ en zelfs het kleinste vogeltje van Europa is inmiddels ‘Goudhaan’. Maar het Paapje is nog altijd Paapje. Behalve bij mij. Ik noem hem ‘Paap’. Het gaat in Nederland niet goed met de Paap. Hij staat op de rode lijst. Dat zal wel samenhangen met de algehele ontkerkelijking. Hier in de Extremadura zie we er nog genoeg. 

Paapje

Op het kleinschalige verblijf waar wij een huisje gehuurd hebben, kunnen wij tegen enige betaling van diverse faciliteiten gebruik maken, zoals een schuilhut voor vogelfotografie en een sauna. We hoeven daarin geen keuze te maken, want het blijkt om dezelfde optie te gaan. Buiten is het 37 graden en binnen in het hutje loopt de temperatuur nog verder op. Gutsend van het zweet kijk ik door de camera naar het drinkplasje, waar een Pimpelmees met triomfantelijke blik een verkoelend bad neemt

Pimpelmees

Twee dagen later, als ik weer een beetje hersteld ben, doe ik weer een poging. Want leuk is het wel. Diverse soorten, die zich normaal maar moeilijk laten zien zijn hier prachtig te fotograferen in het avondlicht. Onder andere de Blauwe Ekster. Die komt alleen in Zuidelijk Spanje en Portugal voor. Vreemd genoeg bestaat er in China eveneens een ekster, die hier sprekend op lijkt. Wetenschappers beweren dat de twee soorten zich, onafhankelijk van elkaar, evolutionair tot eenzelfde soort hebben ontwikkeld op duizenden kilometers van elkaar. Ikzelf denk dat ze hem gewoon hebben nagemaakt. Goedkope rommel ongetwijfeld. 

Blauwe Ekster

Kleine Zwartkop

Appelvink

Bovendien heeft de accommodatie nog meer faciliteiten, waaronder een zwembad. 

Gratis. En zonder dat er achter een camouflagenetje iemand foto’s van mij zit te maken. Tenminste, daar ga ik van uit.