Van Kaap tot Kruger

Deel 1 - op reis

De dagen voor ons vertrek zijn niet prettig voor de gemiddelde reiziger. Talloze vluchten worden geannuleerd vanwege de sneeuw en de NS meldt dat de meeste wissels bevroren zijn. Bij het voetbal is het gebruikelijk dat de wissels zich eerst warmlopen, maar ProRail wil daar niet aan. Het is goedkoper dat de boel af en toe volledig plat komt te liggen. Daar is goed over nagedacht.

Wij kunnen gewoon weg. De trein rijdt, het vliegtuig stijgt op en een kleine anderhalf uur later zijn we al in Frankfurt. Daar willen we niet heen, maar de vrouwelijke piloot besluit een tussenlanding te maken. Ik zeg niks. Dat heb ik thuis wel geleerd.

Een paar uur later begint dan toch de lange vlucht naar Johannesburg. Dat is ook niet onze bestemming. We pakken nog een vluchtje naar Kaapstad. Daar  stappen we uit, en wachten bij carroussel 1 op onze koffers. Gelukkig kunnen we ze simpel van de band pakken, want alle andere reizigers zijn inmiddels al met hun bagage vertrokken. Onze huurauto blijkt een Mahindra, een auto van Indiase makelij. Niks mis mee, alleen heeft hij af en toe wat meditatieve momenten, als wij net willen wegrijden. Er is geen achteruitrijcamera, want we leven in het nu en omkijken leidt niet tot uiteindelijk geluk.

In Stellenbosch hebben wij een aardig onderkomen geboekt. Op de sleutelbos staat de naam van onze kamer vermeld. Requiem. Voor een verbouwd mortuarium zijn de bedden verrassend comfortabel. Voor de zekerheid zetten we toch maar een wekker.

De volgende dag bezoeken wij een beeldentuin buiten de stad. De setting is adembenemend mooi. Tegen een achtergrond van groene berghellingen heeft de kunstenaar een zeven hectare grote tuin aangelegd. Waterpartijen, bomen, struiken, verborgen paadjes. En overal staan sculpturen, sommige reusachtig, sommige zo klein dat je er ongemerkt aan voorbij kunt lopen. 

Vrouwen, mannen, vogels, mythische figuren en veel Afrikaanse dieren. Bij een aantal diersculpturen ontbreken poten of zelfs een kop. Dat is dan weer jammer. Die mentaliteit komen we hier meer tegen. Wel aan een luipaard beginnen en dan niet afmaken. Onze folder  interpreteert het anders: ‘The disintegrating form of a predator can be seen as an apocalyptic image representing the destruction of the Earth’s wilderness.’

Ja, zo kan ik het ook.